-
„Strupki”, Paulina Jóźwik
„Na koniec, patrząc na to zamieranie, zaczęłam rozumieć, że człowiek istnieje, dopóki pamięta. Pozostaje sobą, dopóki potrafi kochać i wie, do kogo kieruje swoje uczucia. Zastanawiałam się, czy sama to jeszcze potrafię. Nie ma nic gorszego niż to, że śmierć człowieka następuje dużo wcześniej, zanim umrze jego ciało. Tym była ta choroba. Śmierć…
-
„Niepokój przychodzi o zmierzchu”, Marieke Lucas Rijneveld
„Mojego serca nikt nie zna. Jest głęboko ukryte pod kurtką, skórą, żebrami. W brzuchu matki moje serce przez dziewięć miesięcy było ważne, ale gdy tylko znalazło się poza nim, nikt nie martwi się o to, czy bije wystarczająco dużo razy na godzinę, a jeśli na moment stanie albo zacznie bić za szybko, nikt…
-
„Dom Holendrów”, Ann Patchett
„Nie ma przypowieści o matce marnotrawnej. Bogacz nie wyprawił uczty, by świętować powrót swojej niegdysiejszej żony. Synowie, którzy przez te wszystkie lata wytrwali w domu, nie rozwiesili girland na drzwiach, nie zabili jagnięcia, nie przynieśli wina. Odchodząc, uśmierciła ich wszystkich, każdego na swój sposób, a teraz,…
-
„Śmierć przychodzi nawet latem”, Zsuzsa Bank
„Chciałabym umieć lepiej radzić sobie z umieraniem, z przerwaniem życia. Inni to przecież potrafią, czyż nie? Przecież to się dzieje, na całym świecie. W każdym zakątku każdego miasta, każdej wsi, ulicy, za każdym płotem, oknem, za każdymi drzwiami. Każdemu to się przydarza, każdy umrze, każdy któregoś dnia straci rodziców. Nie ma…
-
„Ta żałosna myśl, że nigdy więcej cię nie zobaczę”, Rosa Montero
„Zwyczajnie ta myśl nie mieści ci się w głowie. (…) jak to możliwe, żeby go nie było? Tej osoby, która tyle miejsca zajmuje na świecie, gdzie ona polazła? Mózg nie może zrozumieć, że zniknęła na zawsze. I co to u diabła jest zawsze? To nieludzka idea. Chcę powiedzieć, że jest poza…